پورتفولیو انبار کارهای شما نیست؛ منتخب آنهاست. سه فیلتر ساده برای اینکه بفهمید کدام پروژه بماند، کدام برود و هر کدام را چطور توضیح دهید.
وقتی آدم مینشیند تا پورتفولیو بسازد، اولین غریزهاش این است که همهچیز را بگذارد. هر پروژهای که انجام داده، هر تمرینی که کرده، هر چیزی که کد زده یا طراحی کرده. منطقش هم بهنظر درست میآید: بیشتر بودن یعنی قویتر بودن.
اما پورتفولیو اینطور خوانده نمیشود، و همینجاست که بیشترین ضرر را میزنید.
کارفرما وقتی صفحهی شما را میبیند، مجموع کارهایتان را جمع نمیزند. یک تصویر کلی از سطح شما میسازد، و آن تصویر به شکل عجیبی به ضعیفترین کار وابسته است.
اگر چهار پروژهی خوب دارید و یک پروژهی متوسط، آن پروژهی متوسط چیزی به شما اضافه نمیکند — سطح انتظار را پایین میآورد. مخصوصاً اگر بالا نشسته باشد.
قاعدهی عملی: هر پروژهای که ضعیفتر از میانگین بقیه است باید حذف شود، حتی اگر برایتان خاطره دارد و حتی اگر وقت زیادی برایش گذاشتهاید. سختی این کار احساسی است، نه حرفهای.
پورتفولیو یک ابزار بازاریابی است، نه آرشیو زندگی حرفهای. اگر میخواهید پروژهی فروشگاه اینترنتی بگیرید، آن سه پروژهی فروشگاهی مهمترین چیزی هستند که دارید — و آن ربات تلگرامی جالب، هر چقدر هم خوب، حواس را پرت میکند.
سؤال را اینطور از خودتان بپرسید: اگر کارفرما فقط همین یک پروژه را ببیند، شبیه کسی بهنظر میرسم که برای کار موردنظرش مناسب است؟ اگر جواب نه است، پروژه در جای اشتباهی است.
این یعنی ممکن است لازم شود پروژههای خوب را هم بردارید. سخت است، ولی تمرکز چیزی است که استخدام میشود.
اگر پروژهای در پورتفولیوی شماست و در جلسه نمیتوانید دربارهی تصمیمهایش توضیح دهید، آن پروژه یک تله است. کارفرما دقیقاً از همان میپرسد که برایش جذابتر بهنظر میرسد.
پس هر پروژهای که میگذارید، باید بتوانید بگویید مسئله چه بود، چه راههایی داشتید، چرا این را انتخاب کردید و اگر امروز بود چه چیزی را عوض میکردید. اگر جواب این چهار سؤال را ندارید، پروژه هنوز آمادهی نمایش نیست.
پروژهی نیمهکاره در پورتفولیو یک پیام ناخواسته میفرستد: این آدم کار را تا آخر نمیبرد. چیزی نیست که هیچکس بخواهد بشنود.
اگر پروژه واقعاً خوب است ولی تمام نشده، دو راه دارید: تمامش کنید، یا فقط بخش تمامشدهاش را نشان دهید و همان را کامل ارائه کنید. راه سوم — گذاشتنش با یک برچسب «در حال توسعه» — تقریباً هیچوقت جواب نمیدهد.
عدد جادویی وجود ندارد، اما محدودهای هست که در عمل کار میکند: سه تا شش پروژه.
کمتر از سه، کارفرما نمیتواند الگویی ببیند و ممکن است فکر کند شانسی بوده. بیشتر از شش، کسی تا آخر نمیرود؛ صفحه اسکرول میشود و پروژههای آخر عملاً دیده نمیشوند.
اگر تازه شروع کردهاید و به سه پروژه نمیرسید، پورتفولیو بدون سابقه کار پنج راه برای ساختن پروژهی واقعی از صفر را باز کرده است.
قویترین پروژه اول. نه جدیدترین، نه آنکه بیشترین وقت را گرفته — قویترین.
دلیلش این است که خیلی از بازدیدکنندهها فقط دو پروژهی اول را میبینند و تصمیم میگیرند. اگر بهترین کارتان چهارم نشسته باشد، احتمال زیادی هست که هیچوقت دیده نشود.
پروژهی دوم را متفاوت انتخاب کنید. اگر اولی یک فروشگاه بود، دومی چیز دیگری باشد تا کارفرما بفهمد دامنهی کارتان یک چیز نیست.
یک الگوی چهارتکهای که میتوانید برای همهی پروژهها استفاده کنید:
مسئله — یک یا دو جمله. کارفرما یا کاربر چه مشکلی داشت. کاری که کردم — نقش دقیق خودتان، خصوصاً اگر کار گروهی بوده. تصمیم مهم — یک انتخاب فنی یا طراحی و دلیلش. این تکه است که شما را از بقیه جدا میکند. نتیجه — هر چیزی که قابل اندازهگیری است؛ و اگر عددی ندارید، بازخورد کیفی هم قابل قبول است.
سه پاراگراف کوتاه با این ساختار، از یک پاراگراف طولانی پر از نام ابزارها بسیار مؤثرتر است.
انتخاب پروژه سختترین بخش کار است و اگر تا اینجا آمدهاید، تمامش کردهاید. بخش بعدی — ساختن خود صفحه — نباید هفتهها وقت بگیرد.
با ساخت پورتفولیو آنلاین در پورتیفای همین پروژهها را از داشبورد وارد میکنید، قالب را انتخاب میکنید و یک لینک حرفهای میگیرید. برای انتخاب قالب هم این راهنما کمکتان میکند. ثبتنام رایگان است.
و اگر میخواهید این حرفها را مخصوص کار خودتان بخوانید: پورتفولیو برنامهنویس و پورتفولیو طراح گرافیک همین معیارها را برای هر حرفه دقیقتر کردهاند.
قالب پورتفولیو انتخاب سلیقهای نیست، یک تصمیم کارکردی است. چهار سؤالی که قبل از انتخاب قالب باید جواب بدهید، و اینکه هر سه قالب پورتیفای برای چه کسی ساخته شده.
گیتهاب رزومهی فنی شماست، نه پورتفولیو. این مقاله میگوید پورتفولیو یک برنامهنویس چه بخشهایی لازم دارد و کارفرمای فنی و غیرفنی هرکدام دنبال چه چیزی هستند.
برای گرفتن کار به پورتفولیو نیاز دارید و برای پورتفولیو به کار. راه بیرون آمدن از این حلقه این است که پروژه را خودتان بسازید — و اینجا میبینیم چطور.