رفتن به محتوای اصلی

پورتفولیو بدون سابقه کار؛ وقتی هنوز هیچ مشتری نداشته‌اید

برای گرفتن کار به پورتفولیو نیاز دارید و برای پورتفولیو به کار. راه بیرون آمدن از این حلقه این است که پروژه را خودتان بسازید — و اینجا می‌بینیم چطور.

تیم پورتی‌فای ۷ دقیقه مطالعه
پورتفولیو با اولین پروژه شروع می‌شود، نه با اولین مشتری؛ جای خالی‌ها را خودتان پر می‌کنید.
پورتفولیو با اولین پروژه شروع می‌شود، نه با اولین مشتری؛ جای خالی‌ها را خودتان پر می‌کنید.

این حلقه را همه‌ی کسانی که تازه شروع کرده‌اند می‌شناسند: برای گرفتن اولین کار از شما نمونه‌کار می‌خواهند، و نمونه‌کار وقتی به دست می‌آید که کاری گرفته باشید. آدم می‌ماند که از کدام سر این طناب شروع کند.

جواب کوتاه این است که این حلقه واقعی نیست. شما فقط یک فرض غلط دارید: اینکه پروژه‌ی قابل نشان دادن، حتماً پروژه‌ای است که کسی برایش پول داده. کارفرما این فرض را ندارد.

مشکل اصلی این نیست که کار نکرده‌اید

کسی که پورتفولیوی شما را باز می‌کند دنبال فاکتور و قرارداد نیست. دنبال جواب سه سؤال است: این آدم می‌تواند کار را تا آخر ببرد؟ کیفیت کارش در چه سطحی است؟ و آیا می‌فهمد چرا دارد این کار را می‌کند؟

هر سه‌ی این سؤال‌ها را می‌شود با پروژه‌ای جواب داد که خودتان تعریف کرده‌اید. یک پروژه‌ی شخصی که تمام‌شده، مرتب و توضیح‌داده‌شده است، از یک پروژه‌ی سفارشی نیمه‌کاره خیلی قوی‌تر است — و کارفرما هم همین را می‌بیند.

پس مشکل «سابقه نداشتن» نیست. مشکل «چیزی برای نشان دادن نداشتن» است، و این دو یکی نیستند.

پنج جایی که می‌شود پروژه‌ی واقعی از آن درآورد

۱. بازطراحی یا بازسازی چیزی که واقعاً وجود دارد

یک سایت یا اپلیکیشن ایرانی را انتخاب کنید که واقعاً از آن استفاده می‌کنید و ایراد دارد. صفحه‌ی پرداخت یک فروشگاه، فرم ثبت‌نام یک سرویس، صفحه‌ی محصول یک اپ.

اما نکته اینجاست: کار را با «قشنگ‌ترش کردم» شروع نکنید. اول بنویسید چه مشکلی دیدید، بعد نشان دهید چه چیزی را عوض کردید و چرا. همین دو پاراگراف، یک تمرین گرافیکی را به یک نمونه‌کار حرفه‌ای تبدیل می‌کند. کارفرما در این پروژه دو چیز می‌بیند: مهارت شما، و اینکه بلدید مسئله را ببینید.

۲. پروژه‌ای که یک مشکل واقعی خودتان را حل می‌کند

ابزارهایی که از دل نیاز شخصی درآمده‌اند همیشه قصه‌ی بهتری دارند. یک اسکریپت که کاری تکراری در کار قبلی‌تان را خودکار کرده، یک اپ کوچک برای مدیریت چیزی که در زندگی‌تان به‌هم‌ریخته بود، یک ربات تلگرامی که برای خانواده ساخته‌اید.

این پروژه‌ها یک مزیت پنهان دارند: وقتی درباره‌شان حرف می‌زنید، طبیعی و مطمئن حرف می‌زنید، چون واقعاً برایتان مهم بوده‌اند. آن اطمینان از پشت متن هم دیده می‌شود.

۳. کار کم‌هزینه یا رایگان — ولی با شرط

کار رایگان برای کسب‌وکار کوچک محلی، انجمن دانشجویی یا خیریه راه معتبری برای شروع است. فقط دو شرط بگذارید: از اول شفاف باشید که این کار برای پورتفولیو انجام می‌شود، و اجازه‌ی نشان دادنش را کتبی بگیرید — حتی یک پیام ساده در واتساپ کافی است.

و بیشتر از یکی دو پروژه این کار را نکنید. کار رایگان ابزار شروع است، نه مدل کسب‌وکار.

۴. تمرین‌های ساختاریافته، اگر تمامشان کنید

چالش‌های طراحی و تمرین‌های آموزشی به شرطی ارزش دارند که کامل شوند و توضیح داشته باشند. ده تمرین نیمه‌کاره از دو تمرین تمام‌شده و مرتب ضعیف‌تر است.

اگر پروژه‌ی تمرینی است، پنهانش نکنید. بنویسید «تمرین شخصی» — صداقت اعتماد می‌سازد، و کارفرما در هر حال متوجه می‌شود.

۵. سهم شما از یک کار گروهی

اگر در دانشگاه، دوره یا یک پروژه‌ی اوپن‌سورس بخشی از کار را انجام داده‌اید، همان بخش نمونه‌کار شماست. فقط دقیق بنویسید که کدام قسمت کار شما بوده. «من احراز هویت و صفحه‌ی داشبورد را زدم» جمله‌ای است که هم صادقانه است و هم دقیق.

چطور یک پروژه‌ی شخصی را جدی نشان دهیم

تفاوت بین «تمرین دانشجویی» و «نمونه‌کار» در خودِ پروژه نیست، در نحوه‌ی ارائه‌اش است. چهار چیز این تفاوت را می‌سازد.

مسئله را اول بگویید. یک پاراگراف: چه چیزی درست کار نمی‌کرد و چرا به آن اهمیت دادید. بدون این پاراگراف، پروژه فقط یک تصویر است.

تصمیم‌هایتان را بنویسید، نه ابزارهایتان را. «با Vue نوشتم» چیزی درباره‌ی شما نمی‌گوید. «فرم را سه‌مرحله‌ای کردم چون در تست با دو نفر، همه در مرحله‌ی آدرس رهایش می‌کردند» نشان می‌دهد که فکر می‌کنید.

نتیجه را نشان دهید، حتی اگر کوچک است. لازم نیست عدد بزرگ باشد. «چهار نفر از دوستانم استفاده کردند و دو ایراد گرفتند که برطرف کردم» یک نتیجه‌ی واقعی است.

کم بگذارید. دو یا سه پروژه‌ی خوب کافی است. هفت پروژه‌ی متوسط، میانگین شما را پایین می‌آورد و کارفرما ضعیف‌ترینشان را به یاد می‌آورد.

دو کاری که نکنید

اول، پروژه را واقعی جا نزنید. نوشتن «پروژه برای فروشگاه X» وقتی X مشتری‌تان نبوده، ریسکی است که ارزشش را ندارد — این چیزها لو می‌رود و همه‌چیز بعدش زیر سؤال می‌رود.

دوم، منتظر نمانید تا پورتفولیو «کامل» شود. پورتفولیوی سه‌پروژه‌ای که امروز منتشر شده، از پورتفولیوی ده‌پروژه‌ای که هنوز روی سیستم شماست بی‌نهایت بهتر است. منتشرش کنید و بعد کاملش کنید.

قدم بعدی

اگر تصمیم گرفته‌اید که کدام پروژه‌ها را نشان دهید، سخت‌ترین بخش کار تمام شده است. برای اینکه پروژه‌ی بعدی‌تان ساختن سایت پورتفولیو نشود، ساخت پورتفولیو آنلاین در پورتی‌فای این کار را از شما می‌گیرد: قالب را انتخاب می‌کنید، پروژه‌ها را از داشبورد وارد می‌کنید و لینکتان آماده است.

برای انتخاب دقیق‌تر پروژه‌ها چه پروژه‌هایی در پورتفولیو بگذاریم را ببینید، و اگر می‌خواهید بدانید چرا این لینک از یک فایل رزومه مؤثرتر است، تفاوت رزومه و پورتفولیو همین را باز کرده است. ثبت‌نام هم رایگان است و می‌توانید همین حالا شروع کنید.

بیشتر بخوانید

مقاله‌های مرتبط

پورتفولیو انبار کارهای شما نیست؛ چند نمونه کار منتخب که از فیلتر بیرون آمده‌اند.
۶ دقیقه مطالعه

چه پروژه‌هایی در پورتفولیو بگذاریم؟ راهنمای انتخاب نمونه کار

پورتفولیو انبار کارهای شما نیست؛ منتخب آن‌هاست. سه فیلتر ساده برای اینکه بفهمید کدام پروژه بماند، کدام برود و هر کدام را چطور توضیح دهید.

  • پورتفولیو
  • نمونه کار
  • انتخاب پروژه
ادامه‌ی مطلب
قالب پورتفولیو را بر اساس شکل کارتان انتخاب کنید، نه بر اساس قشنگی؛ قالب درست کار را جلو می‌اندازد.
۵ دقیقه مطالعه

انتخاب قالب پورتفولیو؛ کدام قالب برای کار شما درست است؟

قالب پورتفولیو انتخاب سلیقه‌ای نیست، یک تصمیم کارکردی است. چهار سؤالی که قبل از انتخاب قالب باید جواب بدهید، و اینکه هر سه قالب پورتی‌فای برای چه کسی ساخته شده.

  • پورتفولیو
  • قالب
  • نمونه کار
ادامه‌ی مطلب
کد را کارفرمای فنی می‌خواند و نتیجه‌ی اجراشده را همه؛ پورتفولیو برنامه‌نویس باید هر دو را نشان بدهد.
۷ دقیقه مطالعه

پورتفولیو برنامه‌نویس؛ چه چیزی بگذارید که کارفرما قانع شود

گیت‌هاب رزومه‌ی فنی شماست، نه پورتفولیو. این مقاله می‌گوید پورتفولیو یک برنامه‌نویس چه بخش‌هایی لازم دارد و کارفرمای فنی و غیرفنی هرکدام دنبال چه چیزی هستند.

  • پورتفولیو
  • برنامه‌نویسی
  • نمونه کار
ادامه‌ی مطلب